Stichting parkeren in de zon | Zonnestraaltjes
Stichting parkeren in de zon is een non-profit organisatie die zich inzet voor gezinnen van plotseling overleden kinderen. Deze stichting laat je in tijden van rouw even parkeren in de zon. Juist omdat je dat zo nodig hebt.
%%stichtingparkerenindezon.nl%%, %%parkerenindezon.nl/welkom%%, steun, Jolanda Bruggink navis, Zwolle, Overleden kinderen, Plotseling, Verdriet, Zon, Parkeren,
241
page-template-default,page,page-id-241,eltd-core-1.0.3,ajax_updown_fade,page_not_loaded,,borderland-ver-1.14, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,side_menu_slide_with_content,width_470,fade_push_text_top,transparent_content,grid_1300,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.4,vc_responsive

Graag schrijf ik een stukje over de mooie tekening die ik heb mogen ontvangen namens stichting Parkeren in de zon.

Een tijdje geleden zag ik Jolanda Bruggink op tv en ik hoorde dat ze een boek wilde uitgeven. Dit boek zou gaan over het plotseling overlijden van een kindje binnen een gezin.

Ik heb de stoute schoenen aan getrokken en ik mocht meedoen in het boek, ik heb mijn verhaal gedaan bij een uiterst vriendelijke mevrouw, zij heeft dit omgezet naar een prachtig verhaal over mijn dochtertje Alina Daarna kwam de vraag van Jolanda of ik een foto had die bij het verhaal mocht komen en of ik een tekening zou willen hebben van Alina. Heel graag maar helaas kon ik op dat moment het geld er niet voor vrij maken. Daar baalde ik heel erg van.

Ik vertelde dit aan haar en Jolanda gaf aan dat ze even tijd nodig had om na te denken en ze zou me later terugbellen

‘ s Middags belde ze me terug en gaf aan een verrassing te hebben, ze zei: Karin ik heb eventjes overlegd met de mensen van de stichting en wij mogen jou vanuit de stichting de tekening van Alina aanbieden!” Ik kon op dat moment alleen nog maar huilen. Dat ze dit voor mij wilden doen vond ik super geweldig en was blij en verdrietig tegelijk.

Degene die de tekening(Dorien Wagenaar van Air illustraties) ging maken heb ik gecontacteerd en ze belde me met de vraag of ik haar een foto door wou sturen. Dat deed ik natuurlijk met alle plezier en liefde. Ik kreeg de volgende dag de tekening via whats app toegestuurd en vond hem toen al super gaaf geworden, eenmaal mij adres gegeven kon ik niet wachten dat ik hem thuis kreeg.

Een paar dagen later zat die in de brievenbus en ik kon niet wachten en opende de envelop en toen rolden de tranen weer over me wangen, want in het echt was die nog mooier dan op de foto.

Ik vind dit een mooi gebaar en ben de stichting eeuwig dankbaar dat ze dit voor mij en mijn partner hebben willen doen.

Groetjes Karin Verhoef, mama van Alina